Pim kent geen angst voor hoogten. Als verantwoordelijke meld ik hier met
enige schaamte dat Pim al eens een val of twee heeft gemaakt.
Rondrennend als een ongeleid projectiel stortte Pim zich van mijn
schrijftafel. Na de landing hield hij zich stil en keek beduusd (?)
om zich heen. Om hem niet verder te choqueren sprak ik hem niet
streng toe maar zacht en lief. Ik pakte hem voorzichtig op en zette hem terug in mijn
lunchtrommel.
Een tweede duik maakte Pim van de bank. Dit keer viel hij zachter, tussen
de stofcavia's op het vloerkleed. Opnieuw leerde ik dat een hamster,
zelfs zo'n mannelijk en stoïcijns type als Pim, 'beduusd' kan kijken.
Nu lees ik net in het hamsterhandboek dat knaagdieren geen diepte zien.
De afgrond van bureau tot laminaatvloer is voor Pim onzichtbaar. Waar
ik dacht dat Pim van extreme sporten hield, snap ik nu dat
hij gewoon een beetje blind is.
Er was iemand die mij zei dat ik goed ben zoals ik al was. Er was iemand die ik al miste voor hij de deur uit was. Er was iemand ...
Er was iemand die zei: "spijt moet je niet toelaten, spijt is nooit handig". Er was iemand voor wie ik mij aanzag, in de wee...
Er was iemand die Latijnse woordjes met mij oefende, mij voorzichtig op haar blokfluit liet spelen en een tik uitdeelde voor elke keer dat ...